Szybka Kolej Miejska w Warszawie

W trosce o osoby mające trudności w obsłudze strony przygotowaliśmy kilka ułatwień.
W każdej chwili możesz wywołać okno z opcjami za pomocą skrótów.

  • Internet Explorer, Chrome oraz Safari - kombinacja klawiszy Alt + litera c.
  • Firefox - kombinacja klawiszy Alt + Shift + litera c

Możesz również powiększać lub pominiejszać stronę, jeśli czcionka jest dla ciebie zbyt mała.

  • Aby powiększyć widok strony oraz litery skorzystaj z kombinacji klawiszy Ctrl oraz znaku + .
  • Aby zmniejszyć widok strony skorzystaj z kombinacji klawiszy Ctrl oraz znaku - .
  • Aby przywrócić stronę do oryginalnych rozmiarów skorzystaj z kombinacji klawiszy Ctrl oraz cyfry 0.

Możesz również zmienić kontrast strony. Skorzystaj z przycisków poniżej.



Możesz przełączyć się na tekstową wersję strony.

Jesteś tutaj > Strona główna > Aktualności > Język polski, 170.lecie Drogi Żelaznej i Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego

« powrót

Aktualności  /   19 lutego 2015
Autor  /  administrator

Język polski, 170.lecie Drogi Żelaznej i Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego

W najbliższą sobotę ( 21 lutego) obchodzimy Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego , święto ustanowione przez UNESCO w 1999 roku, które ma dopomóc w ochronie różnorodności językowej jako dziedzictwa kulturowego. Jak ważny jest język ojczysty dla narodu – przypominają nam w przepiękny sposób … kolejarze „wiedenki”.

Język polski, 170.lecie Drogi Żelaznej i Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego

Dla kolejarzy „wiedenki” ( przypomnijmy: w br. Kolej Żelazna obchodzi jubileusz 170.lecia )  ważną sprawą było przywrócenie do używania w pracy języka polskiego. Od czasu Powstania Styczniowego językiem urzędowym nieprzerwanie był tutaj rosyjski.

W czerwcu lub na początku lipca 1905 r. kolejarze DŻWW precyzują swoje żądania i na zwołanym w dniu 14 lipca wiecu podejmują uchwałę:

„Ogół pracowników kolei Warszawsko-Wiedeńskiej postanawia z dniem 15 Lipca 1905 r. wszelkie czynności i korespondencje służbowe bez ograniczeń i wyłączeń prowadzić tylko w języku polskim w mowie i piśmie. Zarazem żąda, ażeby wszelkie napisy informacyjne na kolei Warszawsko-Wiedeńskiej były bezzwłocznie wprowadzone w języku polskim”.

Po wiecu przedstawiają uchwałę Dyrektorowi Zarządu ale, albo uchwala w ogóle nie została władzy przedstawiona, albo została odrzucona, bo 21 lipca Narodowe Koło Kolejarzy wydaje odezwę:

Koledzy! Dyrektor po powrocie z Petersburga oznajmił, że nasze żądanie używania języka polskiego na naszej kolei  n i e

z os t a ł o   u z n a n e  przez ministejum i że musimy powrócić do języka rosyjskiego.

Koledzy! Przywracając język polski na kolei nie pytaliśmy dyrektora i p.p. ministrów, czy to uzyska ich uznanie, przywróciliśmy go, bo u siebie, na polskiej ziemi, chcemy mówić i pisać po polsku. To nasze święte prawo przyrodzone i żadna siła, · przy naszej solidarności,  nie zmusi nas do używania obcej mowy.

Sprawa języka polskiego na kolei W.W. to nie tylko nasza kolejowa sprawa, to sprawa ogólna, polska.

Koledzy! Cały kraj na nas patrzy i od naszego męskiego zachowania się oczekuje przykładu dla innych. Bądźmy dumni z tej roli, jaka nam przypadła w udziale i pokażmy współrodakom, że dorośliśmy do tego wielkiego zadania.

Bądźmy wytrwali i stanowczy.

Uchwały nasze z dnia 14 Lipca pozostają w swej mocy bez żadnej zmiany, mówimy i piszemy wyłącznie po polsku.

A gdyby ktokolwiek z nas był narażony z tego powodu na przykrość, solidarnie przedsięweźmiemy jak najbezwzględniejsze środki,  nie wyłączając strejku,  celem uzdrowienia go od pokrzywdzenia.

Niech żyje język polski na kolei!

Niech żyje solidarność!                                                         

 

NARODOWE KOŁO KOLEJARZY

Warszawa, d. 20 Lipca 1905 r.[1].


W następnych miesiącach ugrupowania socjalistyczne próbowały włączyć problem języka do całościowego pakietu żądań robotników Królestwa Polskiego wobec władz w Petersburgu. Narodowcy stali jednak na stanowisku, że aby odnieść sukces, należy drążyć tylko jeden temat a dopiero po osiągnięciu celu, podejmować walkę o następne. I właśnie takie stanowisko oraz prowadzona prze Narodowe Koło Kolejarzy polityka faktów dokonanych – nieoglądanie się na formalne zgody i oficjalne zarządzenia – przyniosła swoje owoce. Jeszcze przez długi czas, aż do lat bezpośrednio poprzedzających upaństwowienie Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, kolejarze na tej linii używali języka polskiego, ku wygodzie i pokrzepieniu serc zarówno pasażerów jak i swoich.


Andrzej Paszke






[1] Ulotka ze zbiorów Biblioteki Narodowej. Sygn. zbiorcza DŻS IA 4h Cim.

 
 
 

Masz pytania? Zadzwoń na infolinię (24h/dobę)

(22) 19 115

Koszt połączenia z numerem specjalnym (22) 19 115 jest zgodny z taryfą operatora osoby dzwoniącej